पारंपरिक व्यंजन

मफिन ... मेरा पसंदीदा "मीठा"

मफिन ... मेरा पसंदीदा

यह उससे आसान नहीं हो सकता है, शायद इसलिए मुझे मफिन से प्यार है, चाहे वे साधारण, मीठे, नमकीन हों, किसी भी तरह की फिलिंग या आइसिंग के साथ।

  • २५० जीआर मक्खन
  • २५० जीआर आटा
  • 200 ग्राम चीनी
  • 3 अंडे
  • 1/2 पाउच बेकिंग पाउडर
  • वनीला शकर
  • नींबू का छिलका
  • एक चुटकी नमक
  • क्रैनबेरी
  • जंगली क्रैनबेरी जाम

जेली के लिए: रास्पबेरी सिरप और लाल जेली केक।

सर्विंग्स: -

तैयारी का समय: 30 मिनट से कम

पकाने की विधि मफिन ... मेरा पसंदीदा "मीठा":

चीनी के पिघलने तक नरम मक्खन को चीनी के साथ मिलाएं। एक बार में तीन अंडे डालें, ध्यान रखें कि जब हम अगला डालें तो हर एक को शामिल किया जाए। आटा, बेकिंग पाउडर और फ्लेवर डालें।

मफिन ट्रे में, हम प्रत्येक रूप में एक चम्मच रचना डालते हैं, फिर हम बीच में ब्लूबेरी या जाम डालते हैं। मैं दोनों डालता हूं। हम थोड़ा सा परत के साथ कवर करते हैं।

25 मिनट के लिए पहले से गरम ओवन में रखें।

मैंने ऊपर रास्पबेरी जेली लगाई।


कुछ मीठा और अनोखा खोजें

हम चॉकलेट प्रेमियों और अनोखी मिठाइयों के प्रेमियों को कोई खबर नहीं देते हैं जब हम उन्हें बताते हैं कि तिमिसोआरा में अविश्वसनीय मिठाइयों के साथ एक ठाठ बुटीक, सेवा डल्से है। कहानी से फटे दृश्यों से परे, रंगीन अलमारियां और आमंत्रित सुगंध दो बहनें हैं जिन्होंने एक जुनून को व्यवसाय में बदल दिया है। हमने उनकी दहलीज पार की, कुछ अच्छाइयों की कोशिश की और जियोर्जियाना से बात करना शुरू किया। बहुत जोश और उत्साह के साथ मैंने कैंडी स्टोर के बारे में कुछ सीखा। हम आपको इंटरव्यू का लुत्फ उठाने देते हैं और हम आपको बताते हैं कि आपको समथिंग स्वीट में जाना है।

सभी संभावित व्यावसायिक विचारों में से, आपने एक स्टोर क्यों चुना मिठाइयाँ?

अगर आपको कभी ऐसे स्वाद से प्यार हो गया है जिसका आप हर दिन आनंद लेना चाहते हैं, तो आप हमारी प्यारी कहानी को एक पल में समझेंगे ... चॉकलेट के प्यार से, मिठाई के लिए जीवन भर के जुनून और इसके असाधारण स्वाद के प्रति संवेदनशीलता का जन्म कुछ अच्छा।

कैंडी स्टोर का विचार लगभग तीन साल पहले दुनिया भर से यात्रा, उपहार और मिठाई के बारे में चर्चा के दौरान आया था।

उस पल, कुछ 'मेरा' बनाने का सपना और यह तथ्य कि मुझे और मेरी बहन को चॉकलेट पसंद है, हमें 2015 की शुरुआत में इस प्यारी सड़क पर ले गया।

आप अपने आप को कहां रखते हैं, क्या अवधारणा है जिससे सब कुछ शुरू हुआ और कौन सा
क्या आप दर्शकों को संबोधित कर रहे हैं?

कुछ मीठा एक ठाठ बुटीक है। उन लोगों के लिए आदर्श स्थान जो एक साधारण, लेकिन विशेष और सुरुचिपूर्ण मिठाई की सराहना करना जानते हैं। हम शुरू से ही मिठाइयों के विचार को कुछ शानदार में बदलना चाहते थे और जिस तरह से उन्हें पेश और बेचा जाता है, उसमें एक नई सांस लेना चाहते हैं।

हमारे साथ आप एक आरंभिक यात्रा शुरू कर सकते हैं जिसमें आप अपने दैनिक आनंद के लिए या एक विशेष उपहार के लिए आश्चर्यजनक मिठाइयाँ खोजेंगे।

हमने कई पसंदीदा ब्रांडों से मीठे व्यंजनों का चयन करना शुरू किया, सबसे पहले हम से, फिर हमने उन्हें सीधे आयात करने के तरीके खोजने की कोशिश की, जो हमारे देश में मौजूद नहीं थे।

हम दुनिया भर के निर्माताओं से स्वाद और स्वाद की एक विस्तृत श्रृंखला में नए, प्रीमियम उत्पादों की लगातार तलाश कर रहे हैं। हम 'फेयर ट्रेड' और 'ऑर्गेनिक' की अवधारणाओं की सराहना करते हैं, हम बीन-टू-बार चॉकलेट पसंद करते हैं और हम चाहेंगे कि मिठाई पसंद करने वालों के बीच इसे अधिक से अधिक सराहा जाए।

हमारे कुछ उत्पादों को थोड़ा अधिक महंगा माना जा सकता है, लेकिन बैग के साथ खरीदने की ज़रूरत नहीं है & # 8230 शायद कुछ खास मौकों पर ही। मैं
हम उच्चतम गुणवत्ता वाली सामग्री से, जोश और खुशी के साथ बनाए गए कारीगर उत्पादों का चयन करना चाह रहे हैं।
जो लोग बोरिंग पुराने व्यंजनों से बनी उसी चॉकलेट की तलाश कर रहे हैं, जिसमें फ्लेवर, कृत्रिम रंग, प्रिजर्वेटिव, ढेर सारी चीनी और थोड़ा सा कोको हो, वे निराश होंगे।

इस तरह के उद्घाटन में सबसे अधिक मांग वाला हिस्सा कौन सा था? व्यापार?

बल्कि, इस तरह के व्यवसाय को बनाए रखना सबसे अधिक मांग वाली गतिविधि है।

मेरे लिए पहले दिन से ही सब कुछ नया था। उन्होंने अपना खुद का व्यवसाय खोलने के निर्णय के साथ शुरुआत की और कंपनी की स्थापना के चरणों के साथ जारी रखा, सही स्थान खोजने, राज्य संस्थानों के साथ संबंध और हर चीज का मतलब है कि प्रत्यक्ष व्यापार पर आधारित गतिविधि।

आश्चर्य और चुनौतियाँ हर दिन सामने आती हैं, चाहे आपने शुरू में कितना भी दस्तावेज तैयार किया हो या तैयारी और अनुमान लगाने की कोशिश की हो।

आप दुकान में किस तरह की मिठाई लाते हैं और वे कहाँ से आती हैं?

स्टोर में हमारे पास चॉकलेट बीन-टू-बार, ऑर्गेनिक या ऑर्गेनिक डार्क चॉकलेट बार, दूध या विभिन्न प्रकार के लैवेंडर, मिर्च या ग्रीन टी हेज़लनट्स, काजू, अंजीर, बीज या चॉकलेट कुकीज, बिस्कुट, फ्लोरेंटाइन, कैंटुकिनी जेली में फल हैं। , कैंडी, लॉलीपॉप, जेली बीन्स और जेली बेली।

हम नए स्वाद के साथ प्रयोग करना पसंद करते हैं, इसलिए आपको बकरी के दूध के साथ शाकाहारी चॉकलेट या फल-आधारित चॉकलेट टैबलेट या गर्म मसाले के साथ भेड़ की गोलियां और यहां तक ​​कि मीटर द्वारा चॉकलेट या सोने की पत्ती के साथ चॉकलेट विशेषता भी मिल जाएगी।

मिठाई बेल्जियम, जर्मनी, स्विट्जरलैंड, फ्रांस, इटली, स्पेन, इंग्लैंड, आयरलैंड, अमेरिका, स्लोवाकिया, ऑस्ट्रिया, हंगरी और निश्चित रूप से रोमानिया से आती है।

क्या आपके पास रोमानियाई उत्पाद भी हैं? पारंपरिक रोमानियाई मिठाई खोजना कितना आसान है?

हम वास्तव में अपने स्टोर की अलमारियों पर रोमानियाई उत्पाद रखना चाहते थे, लेकिन बहुत सारे नहीं हैं।

एक लंबे शोध के बाद हमें कुछ ऐसे निर्माता मिले जो पारंपरिक मिठाइयों को फिर से बनाने की कोशिश कर रहे हैं या प्रालिन, मूर्तियाँ और 'मेड इन रो' चॉकलेट स्पेशलिटी बनाने की कोशिश कर रहे हैं।

आपके स्टोर में सबसे लोकप्रिय मिठाइयाँ कौन सी हैं?

मेरे लिए इसका उत्तर देना कठिन है, अभी के लिए, खासकर जब से हम हमेशा समाचार के साथ आने की कोशिश करते हैं ...

मैंने अब तक जो देखा है, उसमें से किशोर जेलीसिओस लॉलीपॉप और कैंडीज (जेली बीन्स और जेली बेली) पसंद करते हैं, और 25 से अधिक लोग चॉकलेट या बिस्कुट चुनते हैं।

मिठाई या विशेष अवसरों के लिए, पारंपरिक मिठाई, प्रालिन या चॉकलेट मूर्तियों की तलाश करें।

यदि आपको चुनना पड़े, तो स्टोर में आपका पसंदीदा उत्पाद कौन सा होगा?

मेरे लिए, मेरी बहन और संयोग से और हमारे साथी के लिए, पसंदीदा मिठाई मार्जिपन चॉकलेट बनी हुई है।

यह भी उसी ब्रांड से आता है, जर्मनी में एक परंपरा के साथ, Niederegger Lübeck & # 8230 और शुरुआत से कहानी, जिसके बाद मिठाई व्यवसाय का विचार हमारे पास आया, इन मार्जिपन चमत्कारों के साथ सीधा संबंध है।

आपके पास सबसे असामान्य उत्पाद क्या होगा?

आकार में सबसे असामान्य रूप से मीठी सीरिंज में पैक की गई स्वाद वाली क्रीम की एक श्रृंखला होगी।

अगर हम असामान्य स्वाद के बारे में सोचते हैं, तो यह भेड़ या बकरी के दूध के साथ चॉकलेट, बेकन डिस्क या स्ट्रॉबेरी, रास्पबेरी और नीली पंखुड़ियों के साथ सफेद चॉकलेट डिस्क हो सकता है ... एक ग्राहक ने हमसे यह भी पूछा कि क्या नीली पंखुड़ियां खाने योग्य हैं। मैं

ऑस्ट्रियाई ब्रांड ज़ोटर के बीन-टू-बार चॉकलेट में भांग के बीज, सूअर का मांस, केचप या खजूर और शीटकेक मशरूम के साथ कुछ चॉकलेट बार हैं, लेकिन मैं उन्हें अभी तक स्टोर में नहीं लाया हूं।


"ए मैन अमंग मेन": डैन वोडनारी

पोषण के क्षेत्र में जिज्ञासा और जुनून हमें ऐसे लोगों तक ले जाता है जिनके पास अद्भुत मानवीय मूल्य और पेशेवर कौशल हैं। वेलेंटीना के साथ, हम इन लोगों के पास, उनके वातावरण में जाने और उन्हें उसी रूप में प्रस्तुत करने का इरादा रखते हैं जैसा हम उन्हें देखते हैं। हम इस नई परियोजना को "पुरुषों के बीच एक आदमी" कहते हैं।

पहले अतिथि में निम्नलिखित दक्षताएँ होती हैं:

    • प्राकृतिक अर्क और रासायनिक संश्लेषण पदार्थों पर रोगाणुरोधी गतिविधि (निषेध के क्षेत्र, न्यूनतम निरोधात्मक एकाग्रता, न्यूनतम जीवाणुनाशक एकाग्रता) का निर्धारण।
    • बायोरिएक्टर/अर्ध-औद्योगिक पैमाने में प्रोबायोटिक बैक्टीरिया की खेती।
    • एंजाइमों और सूक्ष्मजीवों का स्थिरीकरण / माइक्रोएन्कैपुलेशन।
    • एरोबिक / एनारोबिक सिस्टम में बैक्टीरियल / फंगल / माइक्रोएल्गे किण्वक जैव-रूपांतरण।
    • अभिनव कार्यात्मक खाद्य पदार्थों का विकास।
    • रोगाणुरोधी बायोफिल्म।

    वह कृषि विज्ञान और पशु चिकित्सा विश्वविद्यालय, क्लुज-नेपोका के भीतर खाद्य विज्ञान और प्रौद्योगिकी संकाय में काम के प्रमुख हैं।

    हम विश्वविद्यालय के सुंदर आंतरिक प्रांगण में पहुँचते हैं, हम जीवन विज्ञान संस्थान की ओर दाएँ मुड़ते हैं, जहाँ हम एक ऐसे व्यक्ति से मिलने जा रहे हैं, जिसकी हम लंबे समय से सराहना कर रहे हैं, के प्रोफेसर फूड बायोटेक्नोलॉजी, फूड केमिस्ट्री और मॉलिक्यूलर गैस्ट्रोनॉमी, जिसमें पेटेंट के तहत 5 आविष्कार हैं।

    हम आपको हमारे पहले "लोगों के बीच आदमी" के साथ साक्षात्कार की पेशकश करते हैं, शोधकर्ता डैन वोडनारी.

    एन्का इग्नाटो: डैन, इस अवसर के लिए धन्यवाद। मैं और वेलेंटीना दोनों, मैं वास्तव में एक शोध प्रयोगशाला में रहना चाहता था, गंध महसूस करना, सांस्कृतिक वातावरण देखना और इस खूबसूरत करियर और जुनून के बारे में संवाद करना चाहता था, जो आपका प्रतिनिधित्व करता है।
    हमें बताएं, डैन, मॉलिक्यूलर गैस्ट्रोनॉमी का वास्तव में क्या मतलब है?
    डैन वोडनार: "आणविक गैस्ट्रोनॉमी" पाक की तैयारी के लिए दृष्टिकोण की एक नई शैली है, एक अवांट-गार्डे दृष्टिकोण, जो भौतिकी, रसायन विज्ञान और पाक कला की अवधारणाओं के संलयन द्वारा शानदार ढंग से बनाया गया है। मूल रूप से, भोजन की संरचना और बनावट को कुछ तकनीकों द्वारा संशोधित किया जाता है, सामाजिक और कलात्मक प्रभाव इतना महान होता है कि इसे "भविष्य का भोजन" एक भोजन अणुओं से बना होता है। आप भौतिक तकनीकों द्वारा भोजन को ठीक वैसे ही नष्ट कर सकते हैं जैसा आप रस प्राप्त करते समय करते हैं (ब्लेंडर से बारीक पीसकर), फिर इसे अपनी इच्छानुसार फिर से इकट्ठा करें, ताकि अंतिम तैयारी अवांट-गार्डे हो। वे एक ही अणु हैं, इसके अलावा आप तैयारी के स्वाद को तेज कर सकते हैं, क्योंकि स्वाद कलियों के साथ तैयारी की संपर्क सतह बदल जाती है। और आपके मामले में, सभी रस आपको एक बेहतर एहसास देते हैं, क्योंकि "स्वाद का विस्फोट" कच्चे माल (फल या सब्जी) खाने से कहीं ज्यादा मजबूत होता है। विशिष्ट तकनीकों द्वारा प्राप्त ये सभी आणविक तैयारी हमें उनकी संरचना में पौधों या माइक्रोएन्कैप्सुलेटेड प्रोबायोटिक बैक्टीरिया से प्राकृतिक अर्क को भी शामिल करने की अनुमति देते हैं ताकि उपभोक्ता के स्वास्थ्य के लिए एक अतिरिक्त मूल्य लाया जा सके।

    आप: आपका एक आविष्कार इन एनकैप्सुलेटेड प्रोबायोटिक्स से संबंधित है।
    आपका: वे अभी भी मौजूद थे, लेकिन हम माइक्रोएन्कैप्सुलेशन तकनीक में एक नवीनता लेकर आए, जिसने हमें पेटेंट कराने की अनुमति दी।

    आप: क्या आप हमें बताना चाहेंगे कि हम एंजाइमों को इतना महत्वपूर्ण क्यों मानते हैं? एक एंजाइम कितने समय तक जीवित रहता है?
    आपका: ऐसे बहुत से कारक हैं जो एक एंजाइम के जीवन को प्रभावित कर सकते हैं, नमक से लेकर तापमान आदि तक। एंजाइम प्रोटीन होते हैं। यदि हम इन प्रोटीनों को तापमान के अधीन करते हैं, तो वे जमा हो जाते हैं। एक एंजाइम 1 मिलियन से अधिक बार कार्य कर सकता है। एंजाइमों के बिना, जीवन नहीं होगा! औद्योगिक पैमाने पर उपयोग किए जाने वाले अधिकांश एंजाइम आधुनिक जैव प्रौद्योगिकी के माध्यम से सूक्ष्मजीवों द्वारा निर्मित होते हैं, हालांकि वे पौधे-आधारित भी हो सकते हैं, जैसे पपीता पपीता या अनानास या पशु ब्रोमेलैन (जैसे पेप्सिन, आदि)।

    आप: आप BDU पूर्व छात्र संघ, जर्मनी के अध्यक्ष हैं। रोमानिया के लिए इस साझेदारी के क्या फायदे हैं?
    आपका: एसोसिएशन जर्मन पर्यावरण संघ से संबंधित है, जो मुख्य रूप से छात्रवृत्ति प्रदान करता है। इस वर्ष 5 छात्र ऐसे हैं जो छात्रवृत्ति पर जर्मनी जाएंगे। यह एक ऐसा संगठन है जो पेशेवर विकास और अनुभव के आदान-प्रदान के लिए परिस्थितियों का निर्माण करता है।

    आप: यंग फ़ूड फैन सर्कल शोध का आनंद लेने वाले छात्रों को एक साथ लाता है। साक्षात्कार के दौरान, बोगडान, एक द्वितीय वर्ष का छात्र, उल्लेखित मंडली का सदस्य, हमारे साथ चल रहे अध्ययन पर काम कर रहा था। मैंने बोगडान से पूछा कि वह डैन को एक शिक्षक के रूप में कैसे चित्रित करेगा? छात्र ने तुरंत जवाब दिया: “वह सबसे पहले और सबसे महत्वपूर्ण छात्रों का मित्र है। जब वह कक्षा में प्रवेश करता है तो सबसे पहली बात वह कहता है, "आप क्या कर रहे हो? आप कैसे हैं", और बोगदान कहते हैं, तो वह एक शिक्षक है जो स्पष्ट रूप से समझाता है, यह भावना पैदा करता है कि विषय सरल है, भले ही यह शामिल तंत्र के माध्यम से न हो।"

    हम डैन के साथ साक्षात्कार जारी रखते हैं।

    आप: क्या बीमारी आपको डराती है?
    आपका: मुझे डर लग रहा है। मुझे बीमारी से डर लगता है। और शायद इसलिए कि मैंने अपने पिता को एक नियोप्लाज्म में खो दिया।

    आप: खाद्य प्रणाली के संदर्भ में आप किस देश का उदाहरण देंगे?
    आपका: मुझे नहीं लगता कि कोई सर्वोत्तम भोजन प्रणाली है। लेकिन मेरा मानना ​​है कि आप जितने अधिक जागरूक, शिक्षित होंगे, आप उतने ही अधिक जिम्मेदार होंगे। यदि आप देखें, उदाहरण के लिए, जर्मन, ऑस्ट्रियाई या अन्य देशों में, यह अब एक मोटापे से ग्रस्त आबादी नहीं है, और ऐसा इसलिए है क्योंकि वे पोषण के महत्व से अवगत हैं, जैव और खेल पर जोर दिया जाता है, इसलिए दुनिया एक पैसा देती है वह जो खाता है उसके लिए। इस प्रकार की कृषि का उद्देश्य व्यक्तियों को उनके स्वास्थ्य के वर्तमान स्तर पर रखना है, जरूरी नहीं कि एक और बेहतर लाभ लाया जाए। कम विकसित देशों के विपरीत जहां मात्रात्मक प्रणाली अभी भी काम करती है।

    मुझे लगता है कि कुछ हद तक शिक्षा वाले देशों में लोग स्वस्थ हैं। मुझे एक किताब से एक वाक्यांश के साथ छोड़ दिया गया था। "एक महिला जितनी अमीर होती है, उतनी ही कमजोर होती है।" और अगर हम समाज को व्यापक रूप से देखें तो शायद लेखक निपुण है।

    आप: अगला देश कौन सा है जिसका आप पेशेवर और व्यक्तिगत रूप से विश्लेषण करना चाहेंगे?
    आपका: व्यक्तिगत रूप से, मैं लैटिन अमेरिका जाना चाहूंगा। मुझे नियम पसंद हैं, क्योंकि मैं उनका अनुयायी हूं, लेकिन मुझे नियम से ज्यादा जीवनशैली पसंद है। मैं ऐसे लोगों से प्यार करता हूं जो जीना जानते हैं, इटालियंस, स्पेनियों को देखते हैं। दूसरी ओर, पेशेवर रूप से, मैं जर्मनों, फिन्स और उन सभी की प्रशंसा करता हूं जो अपना काम अच्छी तरह से करना जानते हैं।

    आप: क्या आप 2014-2016 के बीच एक नई परियोजना "गैस्ट्रोइंटेस्टाइनल स्वास्थ्य पर प्रभाव के साथ कार्यात्मक प्रोबायोटिक पेय की एक नई पीढ़ी" पर काम कर रहे हैं? कैसा चल रहा है यह प्रोजेक्ट?
    आपका: हमारे पास अभी भी माइक्रोएन्कैप्सुलेशन प्रक्रिया का एक हिस्सा है, जिसके बाद सितंबर में हम पहले मरीजों को प्रोबायोटिक बैक्टीरिया के पाउडर के साथ बोतलों को वितरित करेंगे। हम पैकेजिंग पर काम करते हैं, जो महत्वपूर्ण है। जिसके बाद वे क्लीनिकल ट्रायल में पहुंचेंगे। यह रुचि की एक परियोजना है और मेरे दृष्टिकोण से, उप-उत्पादों के पुन: उपयोग, प्रोबायोटिक बैक्टीरिया के साथ सेवन करने पर उनके लाभकारी प्रभाव के साथ बहुत अच्छी तरह से जोड़ती है।

    2016 के अंत में इस उत्पाद को बाजार में मौजूद होना होगा, परियोजना अनुप्रयुक्त अनुसंधान के साथ है और बाजार पर लॉन्च करना वही है जो मैं चाहता था।

    आप: क्लुज-नेपोका में एक आवश्यक फैटी एसिड खुराक उपकरण है?
    आपका: हां, हमारे पास भी है (यूएसएएमवी के संदर्भ में)। हम ओमेगा ३, ओमेगा ६ और उनके बीच के अनुपात को खुराक देने का प्रबंधन करते हैं।

    आप: आपने हर साल कई महत्वपूर्ण पुरस्कार जीते हैं। इन पुरस्कारों के बारे में पढ़ने के लिए हम अपने पाठकों को आपकी साइट पर आमंत्रित करते हैं: http://danvodnar.objectis.net/premii
    />

    आप में से हैं देश को सही दिशा में ले जा रहे शीर्ष 100 और #8222 लोग और #8221- विदेश नीति रोमानिया 2014- अनुसंधान/नवाचार गतिविधियों के लिए।
    कौन सा पुरस्कार सबसे ज्यादा मायने रखता है?
    आपका: व्लाद और #8211 मेरे बेटे.

    आप: हम इस परियोजना को कहते हैं "पुरुषों के बीच एक आदमी" हमारे लिए, आप एक ऐसे व्यक्ति हैं जो हमें प्रेरित करते हैं, जो पोषण क्षेत्र को मजबूत करने में मदद करते हैं। जिन लोगों ने आपको प्रभावित किया है, उनकी श्रेणी में आप अपनी आत्मा में किसे रखते हैं?
    आपका: बहुत सारे लोग हैं जिन्होंने मुझे प्रभावित किया है और जिनसे मैंने बहुत कुछ सीखा है। मैं अपने परिवार, शिक्षकों, दोस्तों और अंतिम लेकिन कम से कम अपने छात्रों के साथ शुरुआत कर सकता हूं। अब मुझे एक प्रिय श्रीमती एमिलिया याद आ रही है, जहाँ मैं अपने छात्र जीवन के दौरान एक मेजबान के रूप में रहती थी। उससे मैंने जीवन के हर पल, हर व्यक्ति को खुशी के साथ, ध्यान देना सीखा। मैं इसकी सादगी, उदारता और दयालुता से प्रेरित था। मैं सबसे अद्भुत सुंदर लोगों से मिलने के लिए भाग्यशाली था, और अन्य लोग मुझसे मिलने के लिए भाग्यशाली हैं।


    हमारे बारे में

    हम एक परिवार हैं, जैसा कि रोमानियाई कहते हैं, सिर को बीम से मारा। और एक बार नहीं।

    मेरी माँ, लीना कोटे, को १९९७ में कैंसर था, स्टेज II/III। उसका ऑपरेशन किया गया, उसके लिम्फ नोड्स को हटा दिया गया और उसके बाएं स्तन को हटा दिया गया। उन्होंने कीमोथेरेपी से इनकार कर दिया। सात महीने वह & ldquogătit & rdquo बिना आग के। जीवन।
    मेरे पिता को जनवरी 2009 में स्टेज III / IV फेफड़ों के कैंसर, निष्क्रिय, गैर-छोटे सेल कैंसर, एक बहुत ही आक्रामक प्रकार के कैंसर का पता चला था। हमें 2 महीने का पूर्वानुमान दिया गया था। केमोथेरेप्यूटिक्स इस सवाल से बाहर थे कि उन्हें किस प्रकार का कैंसर था। उनका निर्णय क्लुज-नेपोका में ऑन्कोलॉजिकल इंस्टीट्यूट में एक प्रायोगिक कार्यक्रम में प्रवेश करना था, अब भी हम नहीं जानते कि उन्हें प्लेसीबो या सक्रिय पदार्थ मिला है या नहीं। उन्होंने डर के मारे रेडिएशन थेरेपी की। दो महीने तक उसने केवल सब्जी और फलों का रस पिया और बीज, बीज और मेवे खाए। वह मेरी माँ द्वारा उसके लिए बनाए गए पुराने ज़माने के व्यंजनों से लेकर हर्बल एंटीऑक्सिडेंट और एंटीट्यूमर तक सब कुछ ले गई। निदान के 7 महीने बाद किए गए सीटी (कंप्यूटेड टोमोग्राफी) स्कैन में, दाहिने फेफड़े पर 3.6 सेमी का ट्यूमर और मीडियास्टिनल और ब्रोन्कोपल्मोनरी लिम्फैडेनोपैथी अब मौजूद नहीं थे।
    एक साल मैंने कच्चा-शाकाहारी खाया, यानी बिना पशु उत्पादों के और सब कुछ कच्चा (फल, सब्जियां, बीज, बीज, मेवा)। उन्होंने सात साल तक उपवास किया। विकिरण चिकित्सा ने उनके हृदय, परिगलन और उनके कुछ ऊतकों को प्रभावित किया। वह 73 वर्ष के हैं और निदान के लगभग दस वर्षों के बाद भी वे मधुमक्खी पालक बने हुए हैं।
    मेरे बहनोई की अगस्त 2015 में 44 वर्ष की आयु में तीव्र मायलोब्लास्टिक ल्यूकेमिया से मृत्यु हो गई। वह डाइट पर नहीं जाना चाहते थे क्योंकि उन्हें ऐसी किसी बात पर विश्वास नहीं था। उन्होंने हेमटोलॉजी और आईसर्कन क्लुज-नेपोका में कीमोथेरेपी के 2 कोर्स किए। वह बीम का तीसरा सिर था।

    क्लुज में मेरे पिता के ऑन्कोलॉजी के नियमित दौरे के परिणामस्वरूप, यह तथ्य कि दो महीने बीत चुके थे और वह बेहतर थे, अस्पताल के हमेशा भीड़-भाड़ वाले गलियारों में अन्य पीड़ित सहयोगियों के साथ चलते हुए, मेरे पिता ने उन्हें सख्त शासन बताया जिसमें वह थे घर पर विनम्र। कहने की जरूरत नहीं है, यह आहार ऑन्कोलॉजी में सभी शास्त्रीय पोषण संबंधी सिफारिशों का खंडन करता है। लोग मेरी मां की तलाश में उन्हें फोन करने लगे। मेरे माता-पिता के ठीक होने के कारण, मेरी मां का मानना ​​है कि लोगों को मुफ्त में जानकारी दी जानी चाहिए, और वे चुनते हैं कि इसके साथ क्या करना है, चाहे वे इसका इस्तेमाल करें या नहीं। कई वर्षों के दौरे और फोन कॉल के बाद, और फुफ्फुस कैंसर के एक अत्यंत गंभीर मामले को ठीक करने के बाद, एक ऐसा मामला जिसमें एलोपैथिक दवा से इलाज की संभावना 1% से भी कम थी, हमें इस आदमी से एक स्टोर खोलने का विचार मिला। उनकी मदद से, यह विचार 2013 में साकार हुआ। तब से, हम उस ज्ञान के साथ लोगों की मदद करने की कोशिश कर रहे हैं, जो मेरी माँ ने बीस साल के अध्ययन में हासिल किया, मेरे और मेरी बहन के साथ लगभग 10 साल का अनुभव।

    तो हमारे पास बाया मारे में एक स्वास्थ्य खाद्य भंडार है, जहां हम पोषक तत्वों की खुराक और स्वस्थ भोजन लाते हैं। हम उन चीजों पर स्टॉक करने की कोशिश करते हैं जिन्हें हम काम जानते हैं। हमारे पास सप्लीमेंट्स की बहुत विस्तृत श्रृंखला नहीं है और ऐसे निर्माता हैं जिन्हें हम पसंद करते हैं क्योंकि हमने परिणाम देखे हैं।

    अध्ययन किए गए पूरे पुस्तकालय के अलावा: डॉ। गर्सन, ब्रूस, वेलेरियू पोपा, कैंपबेल, रॉबर्ट मोर्स, डेविड श्राइबर, आदि, मेरी मां ने पाठ्यक्रमों में डॉ। डोरू लाजा के साथ प्राकृतिक चिकित्सा और कच्चे शाकाहारी पोषण के पाठ्यक्रमों में भाग लिया। नई चिकित्सा के। डॉ। रायके हैमर द्वारा जर्मन, और साथ में हमने ANATECOR पोषण तकनीशियन पाठ्यक्रम किया। हमने एक्यूप्रेशर और रिफ्लेक्सोलॉजी के साथ जारी रखा। हम लगातार किताबों से, जोशीले और स्व-सिखाए गए डॉक्टरों से, मेडिकल की पढ़ाई से और अपने आसपास के लोगों से सीख रहे हैं।

    मैंने मारामुरेस काउंटी लाइब्रेरी में एक सम्मेलन आयोजित किया जिसका शीर्षक था "कैंसर रोगी का आहार। रोकथाम और आहार और फरवरी 2018, एक जीवित भोजन पाठ्यक्रम और icircn 2017, मैंने प्राथमिक विद्यालय के लिए स्वस्थ मेनू तैयार किया। डॉ। अलेक्जेंड्रू रुसु और किंडरगार्टन माया बाया ग्रेट से, मैंने ऊपर वर्णित उसी स्कूल द्वारा आयोजित पोषण शिविर में भाग लिया, और क्योंकि मेरा मानना ​​है कि समाज में हम जो बदलाव चाहते हैं, वह हम में से प्रत्येक पर निर्भर करता है, हमने स्कूलों में पोषण पाठ्यक्रमों में स्वेच्छा से भाग लिया। बारहवीं शताब्दी तक, वे मुझे फिर से स्वास्थ्य की उनकी इच्छा के साथ पुरस्कृत किया।

    और क्योंकि मेरे अलग-अलग उम्र के तीन बच्चे हैं, गर्भाधान और आहार में इन सभी परिवर्तनों ने हमारे परिवार पर अपनी छाप छोड़ी है। इन वर्षों में, मैं परिवार के आहार को बदलने के बारे में हर तरह की भावनाओं से गुज़रा हूँ। आदतें मुश्किल से बदलती हैं, हमने खुद को देखा और हम इसे अपने काम में रोज देखते हैं, कुछ इसे आसान बनाते हैं, दूसरे कठिन। इस तथ्य के कारण, हमने फेसबुक पर वर्डी समूह की स्थापना की, इसका मूल विचार उन लोगों का समर्थन करना है जो शुरुआत में इस रास्ते पर हैं या अधिक उन्नत हैं, या जो प्राकृतिक विकल्पों की तलाश में हैं।

    इस साइट का विचार स्वाभाविक रूप से आया, क्योंकि मैं उन खाद्य पदार्थों या पोषक तत्वों की खुराक की सलाह देता हूं जिन्हें हम स्टोर में लाते हैं और मैं अनुभव से जानता हूं कि यह कई बीमारियों को ठीक करने में मदद करता है।

    हमारे भौतिक और ऑनलाइन स्टोर का मुख्य उद्देश्य लोगों को जानकारी, समय, अनुभव और हमारे उत्पाद प्रदान करके उन्हें ठीक करने में मदद करना है। हालांकि यह कुछ के लिए अजीब लग सकता है, लाभ गौण है।

    हमारी सबसे बड़ी संतुष्टि तब होती है जब ग्राहक हमें यह बताने आते हैं कि थायरॉइड में नोड्यूल गायब हो गए हैं, कैंसर ठीक हो गया है, रक्त शर्करा सामान्य सीमा के भीतर है और वे इंसुलिन से बच गए हैं, सोरायसिस एक स्मृति है, मल्टीपल स्केलेरोसिस भी है, पथरी जिस जानवर को उन्होंने भंग कर दिया है, कोलेस्ट्रॉल और ट्राइग्लिसराइड्स सामान्य सीमा पर वापस आ गए हैं, स्टीटोटिक लीवर अब एक अनुस्मारक है, रक्तचाप सामान्य है, और वे जीवन को पुनः प्राप्त कर रहे हैं।


    रेस्टोरेंट

    यह शरद ऋतु, जो अभी शुरू हुई है, लेकिन राजधानी के चारों ओर कोहरे के साथ 2-3 सुबह के साथ अच्छी तरह से प्रवेश करती है, हमें कोहरा बना देती है और पर्यटक योजनाएं विभिन्न कारणों से उलटी हो जाती हैं। ताकि आखिरी छुट्टी के बाद सब कुछ खो न जाए, मैंने घर पर कुछ समस्याओं को हल करने के लिए कहा, लेकिन जैसा कि रोमानियाई व्यापार उदात्त है, स्टोर पर जाएं, शेल्फ पर देखें, मौजूदा सामानों के लिए भुगतान करें और भौतिक और वस्तुतः रिकॉर्ड में भुगतान करें परिवहन के लिए और प्रतीक्षा करें! यह सिर्फ इतना है कि आप इस आधार पर कम प्राप्त करते हैं कि रिकॉर्ड संक्रमित हो गया है और जो आप तक नहीं पहुंचा है, आपको अपना पैसा वापस पाने के लिए व्यक्तिगत रूप से स्टोर पर जाना होगा! हमने इसे बिना नसों के किया, लेकिन हम राजधानी से उत्तर से दक्षिण और पूर्व से पश्चिम तक घूमते रहे, क्योंकि हम वास्तव में कुछ और धूल भरे क्षेत्रों से चूक गए थे। और चूंकि भूख एक महत्वपूर्ण साथी है जो आपको न तो खुश करती है और न ही परेशानी में, हमने फैसला किया कि एक छत पर एक छोटा ब्रेक ठीक होने के लिए बुरा नहीं होगा। पति, अधिक जानकार और अक्सर ऐसी जगहों से गुजरते हुए, याद आया कि हाल ही में टाइटन के एक रेस्तरां में उनका एक छोटा सा अगापे था और वे संतुष्ट थे, तो चलो वहाँ चलते हैं, अगर हमें पार्किंग की जगह मिल जाए। जैसे ही मैं इस क्षेत्र में चर्च से कुछ समय पहले ईसाई धर्म को साबित करने के लिए आया था, इसके बाद मैंने प्रवेश द्वार के काफी करीब कार के लिए एक मुफ्त जगह पाई, लेकिन पहली छत पर एक जगह भी थी, जो कि गली से थी।

    कैमिज़ो, क्योंकि यह उसके बारे में है, मुझे भी यह पसंद आया। इसकी सड़क पर प्रिसाका डोर्नई पर एक छत है, जहां पेड़ों के नीचे कई टेबल हैं, जो हमारे जाने के समय सभी पर कब्जा कर लिया गया था।

    जैसे ही हम बैठे, मेनू आया, काफी समृद्ध, जिसमें से हम में से प्रत्येक ने कुछ चुना। मैं एक बीफ सूप और कार्प ब्राइन, मेरे पति एक बेली सूप और कैमिज़ो सॉस के साथ एक मसालेदार सूअर का मांस थाली। जैसा कि ड्राइवर सबसे शरारती चरित्र है जब वह अपनी कार से रेस्तरां में जाता है, वह भी उसी टकसाल नींबू पानी से संतुष्ट था जिससे मैं सहमत हूं।

    मुझे मिठाई नहीं चाहिए थी, लेकिन आदेश की प्रतीक्षा करते हुए, मैंने अपनी आँखें फिर से मेनू पर घुमाई और कुछ ऐसा देखा जो मैंने पहले नहीं खाया था, एक अर्मेनियाई केक जिसमें नट्स, शहद और क्रीम के साथ मारेंका कहा जाता है। खैर, यह एक कोशिश के काबिल था। पति अचानक मुनाफाखोरी का फैसला करता है।

    लगभग २० मिनट की प्रतीक्षा के बाद, प्रत्येक नींबू पानी का लगभग १/२ पीने के बाद, मेरे पति के बन्स और मेरे फोकसिया के साथ टोकरी दिखाई देती है - कम फोकसिया और अधिक किसान लेकिन अच्छी छड़ी - फिर बहुत जल्दी दो सूप के साथ आवश्यक हैं, यानी खट्टा क्रीम, गर्म मिर्च, लहसुन। अच्छा दोनों। बीफ सूप सिर्फ मेरे स्वाद के लिए, जितना मुझे पसंद है उतना खट्टा, पर्याप्त साग और अच्छी तरह से पके हुए मांस के क्यूब्स के साथ। बेली सूप की प्रशंसा की गई, इससे भी अधिक जब वह दोस्तों के साथ था, यह एक संकेत था कि रसोइया अलग था। जब मैंने सूप खत्म किया, तो दो-कोर्स वाले हिस्से आए, मेरी नमकीन में कार्प का एक बड़ा टुकड़ा और एक सुनहरा पोलेंटा, सॉस थोड़ा मसालेदार था और लाल प्याज के साथ सर्पिल, केवल थोड़ा घुमावदार, अधिक पका हुआ, बिल्कुल सही। जिस तरह का पति, वह कहता है कि वह अच्छा था और मेरा मानना ​​है कि उसने पूरे हिस्से को खा लिया, छोटा भी, अपेक्षाओं से परे।

    मिठाई वास्तव में अब और नहीं हुई थी, लेकिन मैंने कोई हार नहीं मानी। जब हमने इसे देखा तो मेरे अर्मेनियाई केक ने हमें हँसाया, यह बहुत बड़ा था! वास्तव में, बहुत अफसोस के साथ, मैंने केवल आधा ही खाया। नमस्ते, वास्तव में बहुत अच्छा है और मुझे उम्मीद है कि शहद के स्वाद के लिए बहुत सारे ई के बिना प्राकृतिक लग रहा था। अब नहीं तो उनका गुनाह! उसके पति का प्रॉफिटरोल भी बहुत बड़ा है, अच्छा है लेकिन थोड़ी आइसक्रीम, ज्यादा क्रीम के साथ।

    सच्चाई का क्षण, बिल, 150 लेई बिना युक्तियों के जिसे मैं भूल नहीं सका क्योंकि हमें रसीद पर चेतावनी दी गई थी, यहां तक ​​​​कि संतुष्टि की डिग्री के अनुसार 10 से 15% के बीच की सिफारिश की गई थी।

    यह एक अच्छा भोजन, स्वादिष्ट भोजन और परोसने का बहुत अच्छा समय था, यह देखते हुए कि मुझे कुछ ऐसा नहीं मिला जो ऑर्डर करने के लिए तैयार हो। व्यंजन और मिठाई दोनों में भाग बड़े थे - अच्छी तरह से सूप सही कटोरे में थे - मात्रात्मक रूप से यह 3 सामान्य लोगों के लिए संतोषजनक होता।

    मैंने नकद भुगतान किया लेकिन यह कार्ड से भी संभव है। मैं बाकी जगह देखने के लिए अंदर गया था, लेकिन चूंकि ईसाई पहले से ही रूढ़िवादी के लिए अपने सुखद संक्रमण का जश्न मना रहा था, मैं तस्वीर नहीं ले सकता था और अंदर बने कुछ लोग अभी भी भाग रहे थे, ताकि कोई मुझे छोटों को पकड़ने के लिए न ले जाए पार्टी में भाग लेने वाले। लेकिन मैं आपको बता सकता हूं कि यह जगह अंदर से सुखद है और जैसा कि हमने लकड़ी के पुल से देखा, गली से छिपी दूसरी छत सुंदर और दिलचस्प लगती है। बाथरूम बहुत साफ है, दीवार के केवल चित्रित हिस्से में कुछ शिलालेख हैं।

    कैमिज़ो रेस्तरां प्रिसाका डोर्नई स्ट्रीट नंबर पर है। 10A, पॉलीक्लिनिक और टाइटन पार्क के पीछे। कार्यक्रम 10 से 23 के बीच है, 10 से 16 तक एक विशेष मेनू है, जिसमें वफादारी कार्ड रखने वालों के लिए कीमतें 20% कम हैं। यह अंतरराष्ट्रीय व्यंजन, मुख्य रूप से ग्रीक उत्पादों और व्यंजनों का दावा करता है, लेकिन वियतनामी, मैक्सिकन, फ्रेंच व्यंजनों आदि को भी समेटे हुए है। मैं निश्चित रूप से किसी दिन ग्रीस के एक हिस्से के लिए वापस आऊंगा, चाहे वह रोमानियाई-स्वाद वाला हो, खासकर जब से वे अपनी वेबसाइट पर कहते हैं कि वे ग्रीस के दिन नृत्य में कड़ाही और तूलिका के नीचे आग जलाते हैं, लेकिन रोमानिया के दिन भी, महिलाएं और प्यार। हो सकता है कि हम उनके दरवाजे पर कदम रखें और ऐसे दिन AFA की आलोचना करें या नहीं, क्योंकि उनमें, जैसा कि दावा किया जाता है, कोई भी उपवास भोजन परोसने और शाकाहारियों के लिए भूखा नहीं रहता है! ऊपर मेहमानों की एक बड़ी संख्या के साथ शादियों और अन्य पार्टियों के लिए एक विशेष कमरा है।

    यदि आप सार्वजनिक परिवहन द्वारा वहां जाना चाहते हैं, तो टाइटन पॉलीक्लिनिक के सामने बस स्टेशन से पार्क के माध्यम से लगभग 650 मीटर की दूरी है और लगभग। Prisaca Dornei सड़क के माध्यम से 750 मी।


    कुक्कुट दूध

    चूंकि मैं छोटा था, मुझे स्पष्ट रूप से पता था कि अगर हम देश में जाते हैं और ताजा दूध और अंडे प्राप्त करते हैं, तो हमेशा दादी हमें चिड़िया का दूध बनाती हैं, स्नोबॉल के लिए रोमानियाई नाम। मेरी माँ मुझसे कहती थी कि देर से (कक्षा I) तक वह दादी की तरह अपने थूथन को पक्षी के दूध के बिना रखती है, क्योंकि यह कई सैकड़ों गौरैयों तक रहती है :))

    पोल्ट्री दूध के लिए:
    – 2 लीटर दूध
    & # 8211 5 अंडे
    & # 8211 वेनिला चीनी के 5 पाउच
    – गन्ना खांसी
    & # 8211 वेनिला एसेंस (क्योंकि मुझे वेनिला स्टिक नहीं मिली, मैंने डॉ। ओटेकर लिफाफे, वेनिला बॉर्बन में एसेंस का इस्तेमाल किया क्योंकि यह वैनिला स्टिक के मूल से प्राप्त एकमात्र एसेंस है)

    दूध को वेनिला चीनी और वेनिला एसेंस के साथ उबालें। इस बीच, जब दूध उबल रहा हो, तो अंडे अलग कर लें: अंडे की सफेदी को आधी मात्रा में चीनी के साथ फेंटें (सावधान रहें, शुरू से ही चीनी न डालें क्योंकि झाग नहीं बढ़ता है, लगभग जब मेरिंग्यू तैयार हो जाता है, तो डालें चीनी और नमक का एक पाउडर) योलक्स को कैस्टर शुगर की मात्रा के दूसरे आधे हिस्से के साथ रगड़ा जाता है।

    जब दूध में उबाल आ जाए तो इसमें जर्दी का झाग डालें, लगातार चलाते हुए चिकना होने तक पकाएं और इसे एक साथ उबलने दें।

    हम एक बर्तन में पानी उबालने के लिए रखते हैं और जब उसमें उबाल आ जाता है तो चम्मच की सहायता से मेरिंग्यू के टुकड़े लेकर 10-15 सेकेंड के लिए पानी में डुबोकर रख देते हैं, फिर फोमर से निकाल कर अलग रख देते हैं थाली

    वेनिला दूध को मेरिंग्यू बुल्गारस के ऊपर डालें और ठंडा होने दें।
    बस इतना ही, ठंडा परोसें और ब्रिम को पीएं


    आलू को अच्छी तरह धोकर नमक वाले पानी में लगभग 20 मिनट तक उबालें। फिर उन्हें छान कर छील लें (वे छिलका बहुत हल्का लेते हैं, और कुछ आलू में भी नहीं होते हैं, क्योंकि वे रगड़ कर गिर सकते हैं)। आप उन्हें ठंडा होने दें।

    इस बीच, ओवन को 180 डिग्री सेल्सियस तक गर्म करें। बेकन, प्याज, लहसुन और टमाटर के क्यूब्स में काट लें। ऑलिव्स को गोल-गोल काट लें। अंडे को क्रीम, दूध और परमेसन के साथ फेंटें। नमक, काली मिर्च और जायफल के साथ सीजन। आलू को स्लाइस में काट लें।

    एक कड़ाही में तेल गरम करें और बेकन क्यूब्स को तलें। प्याज और लहसुन डालकर थोड़ा सा भून लें। सावधान रहें कि खुद को न जलाएं! फिर रचना को छेद वाले स्पैटुला के साथ पैन से बाहर निकालें और आलू को उसके स्थान पर भूनें, जब तक कि वे भूरे रंग के न हो जाएं। जिस तेल में वे संरक्षित किए गए थे, उसमें से निकाले गए सूखे टमाटर डालें। जैतून और बेकन क्यूब्स डालें। अंडे के मिश्रण पर डालें और लगभग 25-30 मिनट के लिए ओवन में सब कुछ बेक करें।

    टॉर्टिला को अंदर से बेक किया जाना चाहिए और ऊपर से क्रिस्पी होना चाहिए। इसे स्लाइस में काट लें और स्वाद के आधार पर हरी अजमोद या हरी सुआ के साथ छिड़क कर परोसें। इसके साथ एक ठंडी बियर जाती है! यह रात के खाने के लिए उपयुक्त है, लेकिन दोपहर के भोजन के लिए भी उपयुक्त है।


    रेसिपी बुक और #8220KiloStop Detox & #8221

    क्या आपने हाल ही में ऊर्जा और जीवन शक्ति के बिना महसूस किया है? इसका मतलब है कि आपको मल्टीविटामिन, खनिज और एंटीऑक्सीडेंट के इलाज की ज़रूरत है!

    ग्राहक राय:
    क्या आपको मदद की ज़रूरत है?

    Produs adăugat la Favorite

    Detoxifierea este una dintre funcțiile de bază ale organismului, prin care toxinele sunt neutralizate și eliminate din colon, ficat, rinichi, plămâni, limfa și piele. Din cauza alimentelor procesate din dieta noastră, capacitatea organismului nostru de a se curața de toxine este depașită, acestea rămânând în mare parte în interiorul țesuturilor.

    Cartea de Rețete “KiloStop Detox” este special concepută de către dieteticienii și medicii nutriționiști KiloStop pentru persoanele care vor să își detoxifice organismul într-un mod natural, fără să apeleze la tot felul de pastile sau prafuri care promit astfel de lucruri și, în același timp, să slăbească sănătos.

    Aceasta cuprinde 84 de rețete delicioase, fiecare dintre acestea fiind echilibrată din punct de vedere nutrițional și conținând toate principiile nutritive, în proporții optime pentru sănptatea ta:

    21 de rețete de mic dejun, care îți oferă suficiente fibre și grăsimi esențiale, dar și suficientă energie ca să-ți începi ziua în forță

    21 de de gustări, care îți cresc vitalitatea prin multitudinea de vitamine, minerale și antioxidanți

    21 de rețete pentru prânz, care îți oferă sațietate prin combinațiile inedite de legume și leguminoase

    21 de rețete pentru cina, care îți aduc acizi grasi Omega 3 pentru sănătatea organismului prin prezența preparatelor din pește.

    Dieta de detoxifiere este recomandată pentru o perioadă scurtă de timp, de maxim 2 săptămâni, dar nu mai puțin de 5 zile.

    Cumpară acum Cartea de Retete “KiloStop Detox” și trimite-ți organismul într-o vacanță bine-meritată de revigorare!


    Golf cu Vrăjitorul din Oz

    Supranumit Vrăjitorul din Oz, Greg Coffey și-a câștigat banii din fonduri speculative, averea sa depășind astăzi 430 de milioane de lire sterline. În 2012, la 41 de ani, australianul a anunțat că se retrage din activitate pentru a petrece mai mult timp cu familia, însă în 2018 au apărut zvonuri cum că el ar fi eminența cenușie din spatele unui fond de investiții denumit Kirkoswald Capital Partners, care gestiona un portofoliu de 3,5 miliarde de dolari.

    Între timp, zvonurile au fost confirmate, iar Kirkoswald a devenit Kirkoswald Asset Management și și-a mutat cartierul general de la Londra la New York, unde Coffey are 20 de angajați. La sfârșitul anului trecut, Vrăjitorul a anunțat că fondul său a devenit unul închis: nu mai acceptă investiții suplimentare pentru a putea garanta randamentul promis – în primii săi 17 ani de activitate, investițiile supervizate de Coffey au avut, în medie, un randament anual de 30%.

    Discretul australian a achiziționat domeniul Ardfin, situat la 110 km vest de Glasgow, cu 3,5 milioane de lire sterline, și a investit până acum peste 70 de milioane de lire sterline în amenajarea proprietății. Coffey nu a fost primit cu brațele deschise de scoțieni, mai ales după ce s-a aflat că intenționează să scoată domeniul din
    circuitul public – fapt care ar fi lăsat un număr de localnici fără loc de muncă. Însă, chiar și după ce a dat asigurări ferme că lucrul acesta nu se va întâmpla, Coffey a
    transformat Ardfin într-un club de golf cu circuit închis.

    Lucrările de renovare și reamenajare ale domeniului au durat aproape opt ani, inaugurarea fiind prognozată pentru luna aprilie a anului trecut. Însă pandemia a amânat deschiderea până în iulie, clubul primindu-și oaspeții doar până la sfârșitul lui octombrie 2020. Responsabilii domeniului estimează că redeschiderea va
    avea loc cu ocazia sărbătorilor de Paște 2021.

    Cartierul general Ardfin se află pe insula Jura și este alcătuit din mai multe clădiri:



    Jura House
    A fost construită în secolul al XVIII-lea și rămâne inima domeniului de 12.000 de acri. După ce proprietatea a fost cumpărată de Coffey, clădirea a fost renovată, extinsă și redecorată, astfel că acum are zece dormitoare, o bucătărie cu echipamente de ultimă generație și un spațiu de agrement cu piscină interioară încălzită, simulator de golf și poligon de tir. Milionarul australian folosește Jura House drept casă de vacanță, dar o și închiriază, cu 25.000 de lire pe noapte.




    Ardfin Quads
    Clădirile originale ale fermelor Ardfin au fost transformate într-o pensiune de lux cu 13 camere, de a căror amenajare s-a ocupat designerul londonez Louise Jones.
    The Quads oferă acum condiții de cazare comparabile cu ale unui hotel de cinci stele, la care se adaugă experiența și stilul specific locului, excelent reproduse în designul interior de decoratoare.


    Terenul de golf
    În 2011, Bob Harrison, arhitectul australian specializat în terenuri de golf, a fost desemnat de Coffey pentru a proiecta un circuit cu 18 găuri în împrejurimile
    conacului Jura. Harrison și-a îndeplinit misiunea după ce a călătorit de la Sydney la Ardfin de 27 de ori. „Este locul meu favorit de pe acest pământ. Sunt, pur și simplu, recunoscător că am luat parte la acest proiect. Este probabil lucrul cel mai important pe care l-am făcut în viața mea”, a declarat Harrison, în vârstă de 70 de ani. De punerea în aplicare a proiectului s-a ocupat SOL, o companie specializată, care a amenajat și terenurile de golf din Scoția ale fostului președinte Donald Trump. Terenul a fost inaugurat anul trecut și este deja inclus în turneele de golf de top.
    Pentru cei care nu fac față porțiunilor dificile ale circuitului, gazdele pun la dispoziție o zonă de inițiere sau un teren informal, cu mai puține găuri. Echipamentul poate fi închiriat sau cumpărat de la magazinul existent în locație.

    Domeniul
    Cu 12.000 de acri pe 12 insule și 12 km de coastă, Ardfin este locul perfect pentru mișcare în aer liber, fie că e vorba de sporturi nautice, jocuri de plajă, vânătoare sau pescuit. Dacă oferta existentă nu vă satisface, personalul este flexibil și deschis inițiativelor oaspeților.


    Deliciile Maghrebului

    Mă grăbesc să mai bag una de-ale mele, că dup-aia vine postul Crăciunului și nu vreau să dați cu pietre după mine). Când am scris despre Meknes (vezi impresii, vezi impresii), aveam în gând și un articol despre bucătăria lor variată și condimentată. În niciun caz nu pretind că știu la fel de multe câte aș ști despre gastronomia spaniolă de exemplu, dar am fost de câteva ori în Maroc, o dată în Algeria și o dată în Tunisia, m-am informat înainte de fiecare plecare, așa cum fac mereu, pentru că mă reped la mâncarea locală precum o nemâncată, și am gustat destule. Aceste rânduri se vor o simplă creionare a ceea ce putem mânca atunci când vizităm Maghrebul. Să vedem ce iese.

    De la primul meu prânz în Casa, acum mai bine de șapte ani, când am fost sfătuită să bag ghearele-n chiar și-n cuscus, m-am gândit cam cu ce bucătărie ar aduce bucătăria de pe aceste coclauri. Și, cam ca peste tot, concluzia este că are influențe și de colo și de colo, adică din gastronomia mediteraneană în partea de vest, dar și din cea bereberă (una din cele două origini importante din Maghreb) și cea africană (în părțile din sud mai degrabă, și prin Mauritania. ). Ce nu a ajuns în Maroc este influența turcă, imensul imperiu oprindu-se puțin înainte de această țară. Este însă prezentă în Algeria și Tunisia, și uite cum am căutat eu disperată în Alger verișoarele sarmalelor noastre, care aici se numesc dolma.

    Denominatorul comun. Este binecunoscută norma halal a Islamului, adică animalele trebuie sacrificate cu vărsare de sânge (dacă stăm bine să ne gândim, și la noi este o practică extinsă, mai puțin probabil în industrie), și nu se manânca porc. Carnea de pasăre și cea de miel stau la baza felurilor de mâncare, dar elementul cel mai comun, ca să zic așa, este cuscusul.

    Condimente. Harissa și ras al hanut sunt amestecurile de condimente cele mai folosite (pe ultimul, de culoare roșie sau galbenă, depinde de componente, mi-l cumpăr și eu de fiecare dată, și apoi stă luni și ani întregi prin dulap până mă hotărăsc eu să fac o cină tematică, și atunci. mă duc la o carmangerie arabească și nenea de acolo îmi pregătește ad-hoc frigăruile dar când deschid dulapul, călătoresc instantaneu în nordul Africii, chiar și numai pentru asta merită să cumpăr condimentele lor)).

    Menta este omniprezentă. Ca și curiozitate, mie nu îmi place menta, dar în Maroc mereu beau ceai cu mentă, fierbinte tare și la patruzeci de grade. Bineînțeles că dacă veniți pe la mine, am și de-ăla în dulap, cum să n-am? Acuma. să nu credeți că e vreun ceai special, cum am crezut eu acum câțiva ani. Îmi zice șefu’ o dată să-i aduc ceai marocan. Mă duc eu în souk frumușel și cer ceai marocan. Băiatul de la tarabă îmi dă o cutie de ceai verde chinezesc. Zic nu bre, eu vreau ceai marocan. El îmi inghesuie cutia-n geantă zicându-mi că beau ceai verde cu mentă și ăla e ceaiul lor. Bine, ulterior am căutat și eu cutii mai. arăbești, ca să. bingo, deja știți. să le pun în dulap.

    Ca și tehnică de conservare, în cele trei țări unde am fost se practică uscatul cărnii la soare, după ce i s-a dat bine cu sare și condimente. Ei, și-n Spania se face acest lucru, că doar nu degeaba zic francezii, spre revolta spaniolilor, că Africa începe la sud de Pirinei. Când R. îmi spune (nu de puține ori) că ei au fost un imperiu odată (ei, adică spaniolii), îi mai aduc și eu aminte zicala galilor.

    Tajine, sigur știți ce e ăla tajine. L-ați mâncat la restaurant și ați și cumpărat vasul în care acasă poate fierbeți sarmale (dacă e mai mare) sau pe care îl țineți pe post de bibelou (dacă dimensiunile nu corespund).

    Echivalentul proverbului nostru La masă nu se vorbește, Mâ kainsh el-kalâm ala etta3âm (cândva mă apucasem de arabă, de una singură m-am lăsat păgubașă. ), mă face să-mi dau seama că citiți cu toții în liniște, și că deja salivați. Așa că sfătuiesc poporul să se oprească aici cu cititul dacă nu a păpat încă.

    Despre ingrediente, feluri de mâncare și ce-am mâncat eu pe-acolo

    Bucătăria maghrebiană îmbină mult de tot dulcele și săratul. Eu m-am obișuit și chiar îmi place. E bine, însă, de știut, de către cei care nu agreează aceste combinații mai neobișnuite la noi. Au totuși ceva în comun cu bucătăria noastră: multe feluri tradiționale sunt destul de. grele, pregătite cu mult, foarte mult ulei. Ne spunea Chantal, de la Riad Safir, că au trecut luni bune până au reușit să o facă pe bucătăreasa lor să consume ulei cu măsură. Pe mama ar încânta-o, că și ea cam la fel face). Anumite feluri trebuiesc fierte ore întregi, ca și sarmalele noastre. Iar bărbații nu prea intră în bucătărie. Așadar nu m-aș mărita niciodată cu un marocan).

    După discuții interminabile cu marocanii mei de-a lungul anilor, concluzia ar fi că au patru feluri principale: cuscusul, prezent la orice masă (și care cam ține loc de pâine), bastilla sau pastilla, care e un fel de plăcintă ori de carne de porumbel, ori de fructe de mare. mechui de miel, echivalentul unui lechazo spaniol, adică miel de lapte (nu mă spuneți la spanioli, că sigur dau cu pietre după mine) și djej mcharmel, cu carne de pui, lămâi acrite (cum adică acrite? , veți spune pe bună dreptate ele oricum sunt acre ei bine, ca varza murată) și măsline. Lămâile astea le găsești peste tot, eu una nu prea mă omor, deși lămâia cruda mi-a plăcut dintotdeauna.

    Am avut norocul să mănânc de toate, și toate mi-au plăcut. Cel mai mult am mâncat tajine, ba cu carne de pui, ba de miel, ba cu prune uscate fierte, ba cu curmale. Acest fel, însoțit de o salată marocană, te satură bine. Dacă luați masa la terase prin piețe, nu vă uitați cu lupa la vasul cu același nume în care vă este adus. Câteodată poate fi cam. plin de grăsime) (ah, ce fină sunt). Eu nu am pățit nimic niciodată, dar aviz amatorilor mai sensibiloși.

    Pastila am mâncat-o de două ori. În Agadir am cerut de porumbel, chelnerul a încurcat borcanele și mi-a adus-o de fructe de mare, Abdel a urlat la el de muream de rușine și la plecare bietul om m-a așteptat la ieșire cu un buchețel de trandafiri!! Anul ăsta am mâncat o pastilla excepțională de carne de porumbel (și cu scorțișoară pe deasupra) în Meknes, la restaurantul Chez Kenza, despre care ar fi interesant să pot scrie odată din considerente de. personal. Poveștile cu și despre oameni sunt preferatele mele.

    Mechui am mâncat de câteva ori, dar mereu îmi voi aduce aminte de. prima dată. Terasa unui restaurant în drum spre Agadir (când încă nu era autostrada gata). Abdel cere mechui pentru toți patru, pe mine întrebându-mă dacă îmi place mielul. Bucăți de frigărui de miel pe două platouri, și multe farfurioare cu fel și fel de condimente. Și-ncep marocanii mei să ia bucata de carne, cu mâna evident, s-o perpelească prin prafurile alea colorate și să mănânce cu jind. Bineînțeles că i-am imitat imediat, urmând proverbul spaniol: Acolo unde te duci, fă ce vezi. Gustul ăla de miel fraged, care se topea în gură, amestecat cu fel și fel de arome condimentate, nu se poate uita niciodată, chiar dacă am mai mâncat și altădată, și la restaurante mai de fițe.

    Cuscusul merită o mențiune aparte pentru că este un aliment de bază. Se fierbe la abur, dar eu, când îl fac, adică din joi în Paști, îl fierb cu puțină apă și-l dezleg cu margarină (se lipește ca o pastă în timpul fierberii). Este ieftin și se asociază cu mâncarea de duminică, adică de vineri de la ei, dar este nelipsit în orice restaurant, și vine însoțit de legume, carne, pui, și mai rar de pește (spre nord).

    Nu am mâncat încă vestita supă harira, cu de toate, pe care o mănâncă marocanii la lăsatul serii și spartul ajunului pe timpul Ramadanului. Chiar și aceasta este însoțită de curmale.

    În Algeria am avut trei experiențe diferite. În prima seară am rămas să mâncăm în hotel, unul de pe vremea lui Pazvante. Când am intrat în restaurant, cinșpe mii de ochi de mascul m-au priponit. Multe din picioarele acelor ochi (ah, că nu știați că și ochii au picioare? și eu ce să vă fac? aflați acum)) erau în șlapi. Era decembrie, dar bărbații erau în rochii de seară, fără breteală, e drept, și șlapi. Vremea le permite acest lucru. Mă dusesem cu lecția făcută și am cerut dolmas, un fel de sărmăluțe pregătite un pic mai altfel și fără carne de porc, evident, și un burek, un fel de plăcintă cu carne, ouă prăjite și ceapă, asemănătoare oarecum cu pastilla marocană. Crasă eroare, și nu din cauza felurilor în sine. Restaurantul, ca și hotelul, aveau o reputație cam neaaah, aveam să aflăm a doua zi (și scuuump, nene, scump). Mâncarea a fost super nașpa, sleioasă, veche, n-am putut să mănânc ce cerusem, am fost nevoită să împărțim la doi niște ouă prăjite. A doua zi, în schimb, într-un mic restaurant din centrul Algerului, m-am săturat cu o mîncare de miel gătită cu prune uscate și scorțișoară, și am băut citronadă. Am fost apoi invitați la o cină într-un restaurant de lux, unde am mâncat un pește de care și acum îmi aduc aminte. Domnul Majid, taximetristul recomandat de ambasadă care ne-a însoțit peste tot în zilele alea ne-a dat, la plecare, o cutiuță cu fursecuri colorate și. duuuulci, din care bineînțeles că am cumpărat vreo două kile în Tunis în zilele următoare.

    Apropo de Tunisia: din păcate aici cred că am gustat cel mai puțin din mâncarea lor tradițională. Am stat la un hotel de super lux, cu un restaurant pe măsură, și când șefu’ a văzut ce și cum se mânca, n-a mai fost chip să-l scot de acolo… Bufetul era extraordinar de bogat (eu, care m-am dus de foarte puține ori la pensiune completă) și eu mă tooot învârteam să caut mâncăruri de-ale lor. De exemplu, mi-ar fi plăcut să găsesc ceva din carne de cămilă. Data viitoare. Îmi aduc aminte că erau multe preparate din carne de oaie și bou și că am măncat o ciorbă cu paste, tot chorba se zice și la ei, m-a încântat acest lucru. Tajinul este diferit la tunisieni : e un fel de quiche gratinat pe bază de carne și de legume. Mielul e la el acasă și aici, și mechuiul este asemănător cu cel din Maroc.

    Salatele se pot face de legume fierte sau proaspete. Ca și garnitură la miel, de multe ori am mâncat morcovi micuți fierți, sau conopidă fiertă. Stropiți cu ulei de măsline, sunt întotdeauna buni. Una din cele mai populare salate, căreia ei îi zic salată marocană, este cea de roșii cu castraveți și ceapă, tocate mărunt, ca la noi. Cât despre usturoi, acesta este un pic diferit față de ce cunoaștem noi, e mai rozaliu și are o aromă puțin diferită. Eu am mâncat odată, în Marakech, les sept salades du chef, mă rog, așa se numea felul respectiv. Erau șapte farfuriuțe cu diverse salate așezate pe un suport asemănător cu cel folosit la noi la nunțile de la țară dacă vă amintiți. De prisos să vă zic că mi-au plimbat bolta palatină prin palate cu sultani și Mohamezi fără număr.

    Legumele sunt și ele prezente în combinație cu felurile de mai sus, și nu numai. De exemplu, vara se mănâncă foarte multe vinete. Vinetele prăjite stropite cu miere și atât de apreciate în Andaluzia de unde credeți că vin? De la vecinii de peste strâmtoare.

    Fructele sunt multe și bune. Portocale la greu (nu e nevoie, cred, să amintesc freshurile de la orice colț de stradă), lămâi la fel, rodii, căpșuni și un lung etcetera. În Spania vin mii de camioane frigorifice cu fructe și câte un biet disperat ascuns pe sub el.

    Fructele uscate au un rol super important aici. Curmalele mai ales, despre care se spune că sunt afodisiace, se mănâncă în cantități considerabile). Ele sunt, de fapt, alimentul multor popoare nomade. De asemenea se găsesc măsline peste tot, și ulei de măsline, foarte bun, deși și mai bun (și muuult mai scump) este cel de argan.

    Despre pâine… ce să vă zic… Eu sunt înebunită după pitele lor, care se vând la orice colț de stradă, foarte ieftine, și pe care soră-mea mă pune să i le aduc la pungă ea le congelează și scoate una câte una… Mai e una care arată aproximativ ca o clătită mai groasă, are cam aceeași consistență și se servește la micul dejun de obicei, însă eu prefer pita pe care o veți vedea în poze.

    Apa de trandafiri (zhaar) este folosită la deserturi, dar nu numai. Tot vedeam eu mereu bărbații la terase cu un pahar de ceai și unul cu un lichid transparent pe masă. Măi să fie, mă gândeam. Ăștia țuica nu beau, să fie doar apă chioară? Lichidul ăla avea legătură cu munții de petale de trandafiri care se vând la orice colț de stradă. De asemenea, se poate bea și apă de floare de portocal. Despre sucuri nu are rost să vorbesc, iar anul ăsta am gustat și lebenul, pe bază de lapte acru, care se bea foarte rece. Pe căldurile alea a fost un deliciu.

    Băuturile alcoolice, așa cum ne putem imagina, se găsesc la scală mai redusă, ca în orice țară musulmană. Whiskyul marocan, adică ceaiul de mentă, este băutura lor națională. Fiindcă tot lucrez în sector, sunt ceva zone cu viță de vie, iar vinul (de calitate slăbuță) este produs mai mult pentru import. Am sănătosul obicei să cumpăr o sticlă de vin pe oriunde merg, și al lor nu m-a dat pe spate. Marocanii mai beau lapte de migdale, și mai știu și de un lichior de smochine prin zonele cu evrei, când o prietenă marocană evreică mi-a vorbit odată de originile evreilor în Maroc. Într-o discotecă din Agadir am băut cel mai scump mohito din viața mea: 13,5 euro!! Mă lipsesc pe viitor.

    Să nu credeți acum că nu sunt și marocani care consumă alcool. Peste tot există excepția de la regulă. Când sora-mea a fost (înaintea mea) în Maroc, s-a gândit ea să ducă niște cadouri părinților prietenei ei. O eșarfă pentru mama și. o sticlă de vin pentru tata. Tata nu bea, om în vârstă, cu frică de Dumnezeu. Dar s-a găsit un unchi pe-acolo care să-i dea de cap. Păi!! Noi, anul ăsta, am luat în bagaj două sticle, una pentru noi și una pentru francezi. Ne-a zis Chantal că dacă are control spune că noi le-am adus. Nu au voie să comercializeze băuturi alcoolice decât cu permis special, care nu merită solicitat decât dacă este un local cu discotecă frecventat de mulți străini, bineînțeles.

    Deserturile marocane. Sunt frumoase și. dulci rău de tot. Eu dacă mănânc mai mult de-o prăjiturică mi se apleacă. Folosesc multe curmale și multă miere, și sunt lipicioase tare. Mereu cumpăr câte un kil și-mi ademenesc toți prietenii, și toți mă refuză politicos. Glumesc, bineînțeles.

    (Ce mai tradiții! ))

    Zice și obligă tradiția (na belea!) că bărbații nu au voie să intre în perimetrul bucătăriei. Ei pot doar să servească ceaiul de mentă și eventual să facă în grădină grătarul (ca la noi) și mielul la cuptor. Bineînțeles că nu mai este cazul. Soră-mea a fost cu prietena ei marocancă, deci a avut marele noroc să stea printre ei câteva zile. A vizitat rude, etc. Și așa mi-a spus că femeile nu au cuvânt în societate, dar în casă ele taie și spânzură. Colegul Moha îmi confirmă în fiecare an acest lucru, ba îmi și zice că s-a-ntors lumea cu fundu-n sus și că femeile sunt la putere acum).

    Mi-a plăcut sfatul care ți se dă odată cu o rețetă de mâncare: Cântarul. sunt ochii tăi. Aceeași Chantal ne-a făcut cadou și o cărticică cu rețete marocane. Dacă la carnavalul viitor nu schimb țara, poate îi fac inaugurarea. Apropo, ați încercat vreodată o cină tematică acasă, cu mâncare și (măcar încercare) de haine dintr-o anumită țară? Recomand, mai ales iarna, când călătorim mai puțin. E o terapie excelentă. Numai să nu dați în depresie de dorul de ducă.

    În loc de concluzii

    Bucătăria din Maghreb este o bucătărie făcută cu rețete moștenite din gură-n gură, pregătită cu pasiune și mai ales. la foc lent. Parfumul de șafran, scorțișoară, cuișoare, gustul dulce-sărat al oricărui tajine, mierea lipicioasă și migdalele de pe prăjituri, prospețimea portocalelor stoarse sau nu. toate acestea și mult mai multe vă vor însoți peste tot pe unde veți umbla în aceste țări pline de contraste.